Fuck!

Hier in elk geval vast een korte update van een klein probleempje waar ik letterljik tegenaan ben gelopen afgelopen weekend. Zoals je ziet zit ik tot mijn oksel in het gips doordat ik bij een zeer goede try saving rugby tackle nog een extra 80 kilo hulp kreeg van een medespeler in mijn vlieg - ram het veld uit met je onderarm tackle. Hier was mijn arm niet tegen bestand en knapte doormidden en stond daarna in 90 graden op mijn andere stuk onderarm. Hierop heb ik een moment van verstandsverbijstering mijn arm gepakt en hem terug geknakt. Achteraf was het een goed idee en vooraf leek het dat ook maar meteen daarna ben ik in shock geraakt. Dan kan ik je zeggen morfine is een zeer overschat middel tegen pijn! na 20 minuten kleumen ben ik op een brancard afgevoerd naar het ziekenhuis en kreeg hier het stempel prioriteit 1 pijn niveau 10 uit 10 (toch nog een keer een maximale score!). Daardoor kreeg ik in het begin voorrang op iedereen en uit de foto's bleek al snel dat een operatie nodig was. deze is 6 keer uitgesteld van zaterdag tot uit eindelijk zondagavond laat en toen ben ik met een narcose in slaap gebracht en geopereerd. Heb nu twee metalen platen in mijn arm met 13 schroeven om de boel bij elkaar te houden. Pfff. Ook weer een nieuwe ervaring opgedaan: heb nog nooit zoveel pijn gehad nl, maar daarna ook bij het ontwaken uit de narcose lig je ergens alleen in het ziekenhuis (Jorijn was niets verteld en zat heel ergens anders al een paar uur te wachten) is er niemand om je uit te leggen wie je bent wat je daar doet en of de operatie geslaagd is. De narcose werkt overigens wel als drug je gaat plat en weet daarna niets meer. Let op het heeft wel een bijverschijnsel nl je bent een beetje gehallucineerden claustrofobisch de weg kwijt als je wakker wordt.. Helaas mocht ik niet naar huis en om een lang verhaal niet nog langer te maken na veel zeuren ben ik ontslagen uit het Deense ziekenhuis. Wil hierbij vermelden dat ik in shock ben over de omstandigheden hier en niet begrijp waar al die belasting heen gaat. ben nu weer thuis en langzaam aan het herstellen. Gips blijft er ca 6 weken om en daarna nog ca 6 maanden revalideren en dan kan ik alles weer. Wel denk ik dat dit dan een mooi officieel moment is om mijn rugby carriere te heroverwegen en me te gaan focussen op iets anders,

er